Kaszuby z psem – przepis na weekend idealny

SZUKASZ INSPIRACJI NA LENIWY WEEKEND?
MAM DLA CIEBIE GOTOWĄ RECEPTĘ 🙂 

Czasem człowiek (i pies) chce po prostu odpocząć. Nie biegać z wywieszonym jęzorem, nie zmęczyć się 🙂 , tylko zwyczajnie wyluzować. Robić nic i jednocześnie coś fajnego 🙂 Uciec od zgiełku miasta i się zresetować. Tak na 100%. Długo szukaliśmy, ale trzeba przyznać, że chyba znaleźliśmy przepis na weekend idealny. Nie do końca sami, bo szukaliśmy recepty w internetach. Pomógł nam niezastąpiony blog makulscy.com. To właśnie u nich znaleźliśmy inspirację do tej podróży (link do ich wpisu znajdziecie na końcu tekstu) Jak było? Zobaczcie sami 🙂 <3

góra sobótka – ręboszewo 

Ręboszewo – maleńka miejscowość położona przy tzw. Drodze Kaszubskiej, pomiędzy jeziorami Małe Brodno i Wielkie Brodno. To właśnie tutaj, na szczycie góry Sobótka, postanowiliśmy zakotwiczyć w ten weekend.

Podjazd na górę jest mega stromy i  zaskakujący, ale jak najbardziej możliwy. Na szczycie jest niewielki parking i nie lada atrakcja – piękny drewniany wiatrak – koźlak, który prezentuje się niezwykle urokliwie i romantycznie. Wiecie co jest najlepsze – to właśnie w nim mamy spędzić dwie najbliższe noce <3 Cudowna perspektywa! Tylko spójrzcie na ten widok <3

Nocleg w wiatraku? czemu nie! 

Noclegi w wiatraku zarezerwujecie bezpośrednio na stronie obiektu lub przez booking.com. Przy okazji – jeśli zamierzacie cokolwiek rezerwować na tym portalu, to odezwijcie się do nas na facebooku lub instagramie. Chętnie podzielimy się linkiem polecającym, a dzięki niemu otrzymacie (i my też) 5 dyszek zwrotu po zakończonej podróży. Drogą wszak nie chodzi, prawda? 🙂

A sam wiatrak? Miejsce idealne na sielski wypoczynek. Cisza i spokój. Wieczorem i rano byliśmy tu praktycznie sami. Bar czynny jest do godziny 20-tej, a później zapada tu błoga cisza, którą tak bardzo uwielbiamy <3

punkt widokowy na wiatraku

Polecamy odwiedzić też punkt widokowy, znajdujący się na najwyższej kondygnacji wiatraka. Pachnie tu drewnem, a z okien można podziwiać wspaniałe widoki na okolicę. No bajka. Tym bardziej, że pies może zwiedzać z Wami 🙂

Jezioro kłodno – zawory 

Prawda jest taka, że Kaszubski Park Krajobrazowy to teren na tyle malowniczy, że gdziekolwiek się nie wybierzecie, będziecie mogli nacieszyć oczy pięknymi widokami. Jeśli tylko lubicie spacery, te tereny są dla Was. Możecie iść gdzie tylko Was nogi i łapki zaprowadzą. Nas pierwszego dnia pognało do pobliskiej miejscowości Zawory. Wzdłuż brzegu jeziora Kłodno urządziliśmy sobie niemały spacer. Futrzaki były zachwycone, my też <3

PUNKT WIDOKOWY „ZŁOTA GÓRA” 

Nieco bardziej na południe od naszej kwatery znajduje się bardzo fajny punkt widokowy na Jezioro Brodno Wielkie – „Złota Góra”. Pierwszego dnia przejechaliśmy tędy czym prędzej, bo trafiliśmy akurat na huczną, coroczną imprezę o wdzięcznej nazwie Truskawkobranie. Dla naszych Futrzaków koncert Roksany Węgiel czy Grzegorza Hyżego nie wydawał się jakąkolwiek atrakcją 🙂 Za głośno i ludzi zdecydowanie za dużo. Wróciliśmy tu więc kolejnego dnia. Już przed południem nie było śladu po wczorajszej imprezie. A widok – sami zobaczcie 🙂

Postanowiliśmy również zejść nad jezioro, gdzie mieści się przystań żeglarska. Pieski są tu mile widziane, ale koniecznie na smyczy.

wieżyca – by poczuć się jak w górach 

Wieżyca jest najwyższym wzniesieniem Wzgórz Szymbarskich. Mierzy prawie 329 m n.p.m. a na jej szczycie stoi wieża widokowa. Auto najlepiej zaparkować na bezpłatnym parkingu leśnym, usytuowanym na drugim końcu czarnego szlaku turystycznego na szczyt.

Wieżyca leży na terenie Rezerwatu Przyrody, jednak bez problemu można tu spacerować z pieskami. Dojście na górę jest proste, a wręcz banalne. Naprawdę trudno tu o zadyszkę. Na wieżę bez problemu weszliśmy z pieskami. Wstęp kosztuje 8 złotych, pieski za darmoszkę.

Przez moment mogliśmy się poczuć jak w górach 🙂 Tym bardziej, że pogoda okazała się być zmienna, tak jak to zwykle w górach bywa. Chwila ze słońcem, chwila z deszczem, a na dodatek na szczycie wieży mocno wiało. No tylko te widoki jakieś takie bardziej płaskie 🙂 Ale ładne, naprawdę.

punkt widokowy jastrzębia góra

Ostrzyce to kolejna urokliwa miejscowość leżąca przy Drodze Kaszubskiej. Pomimo niewielkich rozmiarów miasteczko to uznawane jest za centrum turystyczne regionu. Spotkacie więc tutaj znacznie więcej turystów. Wycieczki, kolonie, obozy… Fajnie, ale na chwilę. Po sezonie jest tu pewnie znacznie spokojniej, ale w lipcowy weekend dosyć gwarnie. Za to jest mała plaża i molo, z którego wypływają na Jezioro Ostrzyckie wycieczkowe stateczki.

Na jezioro można też spojrzeć z góry. Warto się przespacerować na punkt widokowy Jastrzębia Góra, skąd rozpościera się przyjemny widok na okolicę.

Chmielno

Chmielno to kolejna słynna wieś letniskowa. Położna jest nad jeziorami Kłodno i Białym. Wzdłuż brzegów tego drugiego urządziliśmy sobie bardzo przyjemny spacer. Spodziewaliśmy się znacznie większej ilości turystów, a było niezwykle spokojnie. Być może to za sprawą zmiennej pogody tego dnia. Raz słońce, raz deszcz. Jak dla nas idealnie, ale domyślam się, że nie każdy lubi w środku lata zakładać kurtkę przeciwdeszczową.

Nad brzegiem Jeziora Białego znajdziecie też niezwykłą „Ławkę przyjaźni”, która jest symbolem partnerstwa Chmielna z niemieckim miasteczkiem Hamminkeln. Ławkę wykonano ze stali, według projektu lokalnej artystki. Jej oparcie przypomina rozłożyste drzewo. Warto tu choć na chwilkę przysiąść i rozkoszować się widokiem na jezioro.

Chëcz u Kaszëbë

Jak tu nie napisać w samych superlatywach o knajpce, która:

  • posiada wspaniały, zadaszony taras z widokiem na jezioro Białe
  • serwuje pyszne, regionalne potrawy (polecam rzucanki i grocholce)
  • ma niewygórowane ceny (serio – bardzo przystępnie)
  • bez problemu zaprasza w swoje progi ze zwierzakami <3
  • poza ludzkim posiada również psie menu, a sądząc po reakcji naszych Futrzaków, jest równie przyzwoite 🙂

Następnym razem trzeba będzie koniecznie zamówić dwie porcje kurczaka z marchewką. Futrzaki były zachwycone i niechętnie podzieliły się jedną miską  <3

Kochani, pakujcie plecaki i koniecznie jedźcie na Kaszuby! Niech roześmiane psie (i nasze) mordki będą najlepszym dowodem na to, że warto! 

Do zobaczenia na szlaku!

Ps. Jeśli chcecie przeczytać wpis Makulskich o ich wyprawie na Kaszuby, wrzucam Wam odnośnik do ich wpisu na blogu:

Kaszuby na weekend – letnia wersja hygge

Chorwacja – w poszukiwaniu słońca :)

Tego nie planowaliśmy, a przynajmniej nie podczas tegorocznej majówki. Jak już jednak wiecie, pogoda podczas pobytu na Słowenii nie co dzień była dla nas łaskawa. Trochę szkoda, bo planów mieliśmy naprawdę dużo, ale co się odwlecze, to nie uciecze. Na Słowenię na pewno wrócimy, a tym razem jedziemy poszukać słońca w pobliskiej Chorwacji. Choć na jeden dzień, na kilka godzin 😀

gdzie jutro zaświeci słońce?

Wieczorem siedzimy i rozkminiamy pogodę. Źle to wygląda. W całej Słowenii deszcz, deszcz ze śniegiem, a nawet śnieg. Nie tak chcieliśmy spędzić tą majówkę. Tegoroczna wiosna nie była ani ciepła, ani ładna, więc takich warunków mamy już po kokardę. Chcemy słoneczka, albo chociaż żeby nie lało. Widzimy jeden jedyny, obiecujący punkcik na mapie. 22 stopnie i słońce – o to nam chodzi. Do pokonania mamy tylko 250 km. Trzy godziny w samochodzie i jesteśmy w słonecznym raju. Co to dla nas? 🙂 Postanowione – rano się pakujemy i jedziemy na Chorwację!

cel – pula 🙂

Coś tam kiedyś czytałam o tym miasteczku, ale w sumie to niewiele pamiętam. Łukaszowi wszystko jedno, czy jest tam coś do zwiedzania, byle było słońce. Jest już późno, nie ma czasu studiować internetów. Tym razem pojedziemy nieprzygotowani. Jak nie my:) Kto mnie zna, ten wie, że nigdzie nie ruszam się bez dokładnej analizy mapy 🙂 Tym razem robimy wyjątek. Ahoj przygodo 🙂

Podróż mija nam w ciągłym deszczu. Leon i Bella mają to kompletnie w nosie i całą drogę śpią na tylnej kanapie. No może prawie całą drogę 😉 Przekraczając granicę okazujemy dowody, wtedy budzą się i drą mordy po celniku 🙂 Nie dało się Futrzaków nie zauważyć, ale mimo to nikt nas nie prosi o ich dokumenty. Pamiętajcie jednak o tym, że trzeba się przygotować i psie paszporty mieć pod ręką w razie ewentualnej kontroli.

Czym bliżej celu tym większa nasza depresja. Nad nami wciąż czarne chmury i co kilka minut ulewnie pada deszcz. Marzymy o tym, by pogoda nie spłatała nam figla. Dopiero kilka kilometrów przed Pulą wychodzi słońce. Początkowo niepewnie, ale jednak. Dojeżdżamy na miejsce, wychodzimy z samochodu i uderza nas gorąco. 3 godziny temu w Bled było 3 stopnie, więc jesteśmy solidnie poubierani. Zdejmujemy bluzy, a kurtki na wszelki wypadek pakujemy do plecaka. Idziemy zobaczyć co fajnego to miasteczko ma do zaoferowania.

chorwacki rzym

No kurde, całkiem tu ładnie 😀 Pula to najstarsze miasto na wschodnim wybrzeżu Adriatyku i zachowało się tu kilka zabytków, pochodzących z czasów panowania Imperium Rzymskiego. Tworzy to niepowtarzalny klimat tego miejsca.

W pierwszej kolejności trafiamy na główny i najstarszy plac w mieście – Forum. Wokół znajdziemy zarówno urokliwe knajpki, jak i cenne zabytki. Jednym z nich z pewnością jest Świątynia Augusta. Budowla powstała na przełomie tysiącleci, pomiędzy  2 r. p.n.e. a 14 r. n.e. Na nas zrobiła naprawdę duże wrażenie 🙂 Obecnie w środku znajduje się muzeum, w którym można obejrzeć kolekcję kamiennych rzeźb. My robimy jedynie solidną sesję zdjęciową na zewnątrz Świątyni, na zwiedzanie wnętrza się nie decydujemy.

Obok stoi piękny Ratusz, który został wzniesiony w XIII w. Do dziś służy jako siedziba administracyjna miasta, ale również wspaniale zdobi ryneczek.

Naprawdę zaczyna się nam coraz bardziej podobać. Spacerując dalej między uliczkami trafiamy na znak wskazujący drogę do twierdzy. Bez wahania kierujemy się za drogowskazem pod górę. Twierdza mieści się na najwyższym wzniesieniu w mieście, więc z jej murów wspaniale widać okolicę. Wewnątrz znajduje się muzeum historyczne, którego tradycyjnie nie zwiedzamy. Zresztą jest tam wyraźny zakaz wejścia ze zwierzętami, więc wiele osób z pieskami siedzi w cieniu drzew przed wejściem i czeka na zwiedzających współtowarzyszy. Spotykamy tu m.in psią parkę beagle & basset. Leon i Bella nawiązują więc nowe znajomości 🙂

Obok murów twierdzy widzimy wąską ścieżkę. Nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy nie zbadali dokąd prowadzi 🙂 Tym sposobem trafiamy na fajny, trochę dziki punkt widokowy, gdzie robimy sobie krótką przerwę. Wyciągamy z plecaka termos z kawą i upieczone rano bułeczki z domowym dżemem. Pieski piją wodę, po czym zasypiają w cieniu. Odpoczywając, oglądamy miasto z góry i dostrzegamy budowlę, wyglądającą z daleka jak rzymskie Koloseum. Już wiemy, w którym kierunku dalej zmierzać 🙂

Po drodze, trochę przez przypadek, trafiamy na najstarszy zachowany zabytek architektury rzymskiej w Puli – Bramę Herkulesa. Swoją nazwę brama ta zawdzięcza antycznemu opiekunowi miasta. Ponad nią wyrzeźbione są głowa i maczuga Herkulesa.

W końcu dochodzimy do amfiteatru. Bez wątpienia jest to jedna z największych atrakcji miasta, co potwierdza również ilość turystów w okolicy. Miejsce popularnie zwie się Areną, wewnątrz której w starożytnych czasach odbywały się walki gladiatorów. Jest to szósta pod względem wielkości tego typu budowla na świecie. W czasach swojej świetności mogła pomieścić ok. 23 tys. osób. Obecnie amfiteatr służy jako miejsce koncertów i innych wydarzeń kulturalnych. Samą budowlę szpecą jedynie zaparkowane w pobliżu samochody i bliskość głównej, ruchliwej ulicy w mieście. Jakoś tak trochę mi to nie współgra, ale może się czepiam…

ZARAZ, ZARAZ… A GDZIE TU JEST MORZE?

Dobra, trzeba przyznać, że Pula zrobiła na nas wrażenie. Dosyć jednak tego zwiedzania i łażenia, gdzie jest morze ja się pytam??? Gdzieś tam jakąś wodę było widać, ale plaży to w tym mieście chyba nie ma. Żar leje się z nieba, cała nasza czwórka marzy już tylko o chwili lenistwa. Włączamy wujka google i namierzamy małą plażę nad zatoką, do której pieszo mamy dojść w 45 min. No nic, kawał drogi, ale nie zamierzamy rezygnować z tego pomysłu. Kupujemy zimne piwo, ładujemy je do plecaka i w drogę. Po drodze gubimy się kilka razy, więc dopiero po jakiejś godzinie docieramy na miejsce. Wtedy zrozumieliśmy, jaką głupotą było iść tu pieszo. Przecież trzeba będzie jeszcze wrócić do centrum po auto 😀 Tym bardziej, że jesteśmy tu przed sezonem, a wokół plaży jest pełno miejsca do bezpłatnego parkowania.

Jesteśmy na Valsaline Beach, gdzie o tej porze roku nie spotkaliśmy się z żadnym zakazem dotyczącym wprowadzania zwierząt. Plaża wydaje się być raczej kameralna. Położona jest nad niewielką zatoką, głównie żwirowa, więc warto dla bardziej wrażliwych psich łapek wyposażyć się w buciki. Miejsca do opalania nie brakuje też na betonowych pomostach, na trawie czy na kamiennych głazach wzdłuż brzegu. W sezonie działa tu restauracja, bar na plaży i mały park wodny. Póki co – cisza i spokój. Nasze Futrzaki chętnie skorzystały z możliwości kąpieli. Nawet Bella, która dotychczas za pluskaniem w morzu nie przepadała. Co się dziwić, woda miała 16°C, więc przyjemnie chłodziła rozgrzane futerka.

To była nasza pierwsza wizyta w Chorwacji wiec oboje z Łukaszem byliśmy zachwyceni czystością i kolorem wody. Z pewnością w te okolice wrócimy, ale zdecydowanie na dłuższy wypoczynek. Półwysep Istria wydaje się naprawdę fajnym pomysłem na spędzenie urlopu 🙂

No to co, jedziecie na chorwację?

Tak naprawdę widzieliśmy niewiele, a na Chorwacji spędziliśmy jedynie pół dnia. Nie uznajemy siebie za ekspertów, więc jeśli nie mamy racji – poprawcie nas.

  • Chorwacja wydaje się być dość tania. Przynajmniej w porównaniu z drożyzną na Słowenii. Począwszy od noclegów, poprzez parking, zakup pamiątek, po piwo czy lody – wszystko mamy naprawdę znacząco taniej niż w pobliskiej Słowenii. Z pewnością jest to jeden z powodów, dla których nasi rodacy masowo co roku wyjeżdżają tu na wczasy.
  • Jest naprawdę blisko! To ogromny atut, szczególnie jeśli mieszkacie na południu Polski, tak jak my. Z Tychów do Puli jest jakieś 950 km,  które można pokonać w mniej niż 10 godz jazdy samochodem. Trasa wiedzie głównie po autostradach, a widoki po drodze są bardzo zróżnicowane i ciekawe. Jest czym nacieszyć oczy.
  • Do kosztu paliwa trzeba doliczyć koszt winiety. Najpopularniejsza droga wiedzie przez Czechy, Austrię i Słowenię – w każdym z tych Państw taką winietę trzeba posiadać. W Chorwacji za autostradę płacimy tak jak w Polsce, na bramkach. Wjeżdżając bierzemy bilecik, przy wyjeździe płacimy za przebyty odcinek. Płatność możliwa jest gotówką w lokalnych kunach lub w euro, ewentualnie kartą płatniczą. Przy płatności w euro trzeba pamiętać, że przelicznik będzie mało korzystny, a kasjerka i tak zapewne wyda Wam resztę w kunach.
  • Chorwacja leży poza strefą Schengen, więc na granicy trzeba okazać dokumenty : dowód osobisty lub paszport. Pamiętajcie o paszportach da zwierzaków – naszych nie sprawdzali, ale z pewnością wyrywkowo dokonują takich kontroli. Brak dokumentów może się wiązać z odmową wjazdu na terytorium kraju! W sezonie na granicy, jak i na bramkach na autostradzie bywają spore korki.
  • Pieski mile widziane 🙂 Jedyny zakaz z jakim się spotkaliśmy, widniał przy wejściu do twierdzy. Poza tym żadnych tabliczek z zakazami czy innych takich. Nawet w fontannie pieski mogły się spokojnie pluskać. W okolicy Puli bez problemu znajdziecie też plaże, na które swobodnie wejdziecie z czworonożnym przyjacielem, wystarczy wygooglować 😀

życzymy mIŁEGO WYPOCZYNKU 🙂

Mamy nadzieje, że nasze zdjęcia wystarczająco zachęciły Was do odwiedzenia Puli.

PS. Dajcie koniecznie znać jak było 🙂

 

 

 

Słowenia – mały kraj z wielką duszą

Emocje po majówce już dawno opadły, jednak z tej wyprawy zachowaliśmy wiele pięknych wspomnień, które odżyły w nas po wczorajszej prezentacji zdjęć w rodzinnym gronie.

Wiele zdjęć z tej podróży znajdziecie już na naszym Instagramie i Facebooku, a odnośniki do naszych profili społecznościowych znajdują się pod głównym menu na blogu.

Dlaczego w ogóle warto wybrać się do Słowenii?

Powierzchnia tego kraju jest mniejsza niż  województwo zachodniopomorskie, ale dzięki temu, gdziekolwiek się nie zatrzymamy, będziemy mieć możliwość naprawdę dużo zwiedzić. Biorąc pod uwagę tak mały obszar,  zadziwiające jest wręcz nagromadzenie atrakcyjnych miejsc wartych odwiedzenia. Tu właściwie każdy znajdzie coś dla siebie: zamki, jaskinie, doliny, wodospady, jeziora, morze czy górskie trasy o różnym zaawansowaniu trudności. Dalej zastanawiacie się czy warto tu przyjechać?

Cel podróży : Bled 🙂

Dla nas była to pierwsza wizyta w tym kraju, a za nasze miejsce wypadowe wybraliśmy osławiony Bled. Miejscowość ta znana była nam z folderów reklamujących Słowenię i trzeba przyznać, że naprawdę jest tam pięknie. Nocleg tradycyjnie znajdujemy na booking.com i jak zwykle jesteśmy bardzo zadowoleni z tego wyboru. Jeśli przyda się komuś namiar, tutaj wklejam bezpośredni link do obiektu. Apartament zawiera wszystko, co może być potrzebne, a za jedną z głównych jego zalet uznajemy świetnie wyposażona kuchnię, w której mieliśmy możliwość samodzielnie przygotowywać posiłki. Dla tych co szukają oszczędności, to naprawdę duże udogodnienie, tym bardziej, że Słowenia do tanich miejsc nie należy. Jeśli dodać do tego balkon ze wspaniałym widokiem na pasmo Karawanków, możliwość oglądania codziennie zjawiskowych wschodów słońca, przemiłą gospodynię i darmowy nocleg dla naszych Futrzaków, to czego można by chcieć więcej? 😍

W maju nad Bledem tłumów nie stwierdzono, ale w szczycie sezonu bywa tu podobno tłoczno. Szukając miejsca do zaparkowania auta kierujcie się w okolice dworca kolejowego Bled Jezero. W czasie naszego pobytu miejsca było tam sporo i co ważne parking był bezpłatny, w odróżnieniu od tych w centrum miasteczka. Miejscowość uważamy za bardzo psiolubną. Niemal przy każdym śmietniku znaleźć można woreczki na psie 💩, a w wielu miejscach również poidełka z wodą dla zwierzaków. Niestety, z uwagi na napięty harmonogram pobytu, nie dotarliśmy na zamek ani na wysepkę na środku jeziora, ale tam gdzie byliśmy nigdzie nie spotkaliśmy się z zakazem wejścia ze zwierzętami.

Obowiązkowo jednego dnia wchodzimy na sławny punkt widokowy Ojstrica. Teraz mamy własne zdjęcia, podobne do tych, które znajdują się na większości pocztówek z Bledu.

Vintgar – must-see wizyty w Słowenii 🙂

Nieopodal Bled znajduje się jedna z największych atrakcji Słowenii – wąwóz Vintgar. Wejście do niego kosztuje 9 euro, pieski zwiedzają za darmo. Dodatkowo płatny jest parking, jeśli dobrze pamiętam było to ok. 4 euro. Polecamy wizytę w tym miejscu wcześnie rano lub późnym popołudniem, gdyż wąwóz odwiedza ogromna ilość turystów, przez co w ciągu dnia wąskie kładki po prostu się korkują.  Jeśli nie traficie na dzikie tłumy w tym miejscu, to wędrówka w obie strony nie powinna zająć więcej niż 1,5 godziny. Miejsce to wręcz zachwyca swoim urokiem. Musicie uwierzyć mi na słowo, że na żywo prezentuje się jeszcze lepiej niż na zdjęciach.

Na samym końcu wąwozu znajduje się niewielki, ale ładny wodospad  Šum, a tuż za nim mała knajpka, w której można się napić lokalnego piwka.


Jeśli nie Bled, to co?

Jeśli przyjeżdżając do Słowenii  za swoją bazę wypadową wybierzecie okolice jeziora Bohinj, również nie będziecie zawiedzeni. Co więcej – mimo tak fajnej kwatery jaką mieliśmy w Bled, następnym razem na 100% zatrzymamy się gdzieś w okolicy Starej Fužiny . Żałujemy bardzo, że nie wystarczyło nam czasu na spacer wokół tego pięknego jeziora i między innymi dlatego planujemy już kolejną wizytę w Słowenii.

Atrakcje Doliny Bohinj.

Dolina Bohinj do zaoferowania ma znacznie więcej niż tylko jezioro. Do jednej z większych atrakcji śmiało można zaliczyć Centrum Narciarskie Vogel. Zimą jest to idealne miejsce dla narciarzy, latem zaś idealny punkt wypadowy na okoliczne szczyty. Wjazd kolejką gondolową zajmuje niespełna 5 minut, ale niestety do tanich nie należy. 20 euro od osoby to naszym zdaniem spory wydatek za tą chwilę wątpliwej jak dla nas przyjemności. Koszt biletu dla zwierzaka to dodatkowe 4 euro. Plusem jest jedynie darmowy parking pod dolną stacją kolejki. Z reguły unikamy takich atrakcji, wychodząc z założenia, że góra jest zdobyta tylko wtedy, gdy wejdziemy na nią o własnych siłach. Tym razem jednak decydujemy się na wjazd tym ustrojstwem, bo atrakcji na Słowenii jest sporo, a czasu mało, niestety. Wybierając się z psem należy mieć kaganiec w zanadrzu, choć nam nie kazali go tym razem zakładać.

O ileż większa byłaby nasza satysfakcja, gdybyśmy tam weszli na własnych nogach/łapkach 🙂 Na szczęście piękny widok na jezioro Bohinj i zaśnieżone Alpy Julijskie w tle, tym razem był wart tego odstępstwa 🗻🗻🗻😍😍😍

To jednak wciąż nie koniec atrakcji, jakie dolina Bohinj ma do zaoferowania. W odległości kilku kilometrów od dolnej stacji kolejki znajduje się Wodospad Savica. Jest to jeden z najczęściej odwiedzanych wodospadów w Słowenii, więc należy się nastawić, że bywa tu tłoczno. Dojście do niego od parkingu zajmuje ok 20 minut, a droga pnie się pod górę głównie po schodkach. Po drodze jest kilka miejsc, gdzie można zrobić sobie krótką przerwę.

Bardzo żałowaliśmy, że nie da się podejść bliżej pod wodospad, a szlak skończył się na metalowej bramie 😒
Co tu jednak dużo gadać, miejsce jest piękne i pomimo otaczających nas tłumów warte odwiedzenia. Wstęp tak samo jak parking kosztuje 3 euro, a pieski spacerują za darmo 🐾🐕🐾🐕🐾

A może by tak odwiedzić stolicę ?

Pomysłów na spędzenie wolnego czasu w okolicy naprawdę nie brakuje, jednak nasze plany musiały zmieniać się równie dynamicznie jak pogoda. Przez kolejne trzy dni naszego pobytu w Bled niemal nieprzerwanie padał deszcz, deszcz ze śniegiem, a w wyżej położonych rejonach, które mieliśmy w planie odwiedzić, również śnieg. Całe szczęście, że zawsze podróżujemy własnym samochodem! Dało nam to możliwość wybierać te miejsca do odwiedzenia, gdzie prognozy pogody były bardziej zachęcające 🙂  W ten oto sposób trafiliśmy m.in. do centralnej części tego małego kraju, gdzie leży jego stolica – Ljubljana. Auto bezpiecznie można zaparkować na dużym, bezpłatnym parkingu pod cmentarzem Žale. Jeśli będziecie bez piesków – warto tam zajrzeć, bo miejsce wydaje się niezwykle interesujące architektonicznie. Stamtąd do centrum miasta mamy jakieś 3 km. spacerkiem.

Kierując się w stronę Starego Miasta mijamy niemal same nieciekawe budynki i brzydki dworzec kolejowy. Pogoda nie rozpieszcza, co jakiś czas pada deszcz. Na miejscu okazuje się jednak, że warto było trochę zmoknąć, by zobaczyć to, co Lublana ma najlepszego do zaoferowania.

Niestety podczas naszego spaceru po starówce solidnie się rozpadało, więc nie dotarliśmy na Wzgórze Zamkowe 🙁  Szkoda, bo to prawdopodobnie największa atrakcja tego miasta. Na pocieszenie wcinamy pyszny burek z serowym nadzieniem i obiecujemy sobie, że jeszcze tu wrócimy 🙂

Piran – prawdziwa perła Adriatyku!

Wracamy do auta i uciekamy od deszczu w stronę słoweńskiego wybrzeża. Naszym celem jest Piran, oddalony o ok. 1,5 godz drogi autem od stolicy.
Samochód zostawiamy na płatnym parkingu, w odległości około 10 min od wyłączonego z ruchu zabytkowego centrum miasteczka. Jeszcze nie wiemy, że zaraz za zakrętem naszym oczom okaże się taki widok <3

Miasteczko położone jest na skalistym cyplu, który opada wprost do morza. Trzeba przyznać, że prezentuje się się wyjątkowo fotogenicznie i malowniczo. Już wiemy dlaczego mówi się, że Piran to prawdziwa perełka słoweńskiego wybrzeża. Bez dwóch zdań zasługuje na to miano, o czym przekonujemy się z każdą chwilą bardziej. Po jego wąskich, krętych uliczkach chce się spacerować bez końca. Trudno nie zakochać się w tym miejscu 😍

Szczególnie urzekająco Piran przedstawia się z naszej ulubionej perspektywy, czyli widziany z góry.  Czerwone dachy zabudowań miejskich oraz Adriatyk tworzą piękną dla oczu kompozycję 🌅 Zresztą spójrzcie sami 🙂

Na próżno szukać tu rozległych plaż, za to historyczne centrum miasta robi naprawdę wspaniałe wrażenie. Nie spotkaliśmy tu tłumu turystów, za to wszyscy bardzo życzliwie podchodzili do naszych Futrzaków. Zakaz wstępu ze zwierzętami obejmował tylko mury miejskie oraz widokową wieżę kościoła św. Jerzego.

W drodze powrotnej na parking, postanawiamy jeszcze zajrzeć do portu. W ten sposób zyskujemy zupełnie nowe spojrzenie na to wspaniałe miasteczko.

Żal było stamtąd wyjeżdżać. Zdecydowanie warto przyjechać tam nawet w drodze do lub z Chorwacji. Z pewnością nie będziecie zawiedzeni.

Co by tu jeszcze można zobaczyć?

W Słowenii miejsc do odwiedzenia jet naprawdę dużo.
Wiele pomysłów znajdziecie w poniższym filmiku, który również dla nas był inspiracją do wyjazdu w te rejony.

Autorzy tego filmiku prowadzą też fajnego bloga, podrzucam  link do strony. 

Coś na deser 🙂

Z wszystkich tych wspaniałych miejsc, nam udało się „zobaczyć” jeszcze tylko Planicę. Sceneria, jak na maj, była jednak dość nietypowa 🙂

Cała reszta atrakcji wciąż znajduje się na naszej liście miejsc, które koniecznie musimy odwiedzić. Kto wie, może jeszcze w tym roku zawitamy w Słowenii ponownie? 🙂

Ps. Podobało się Wam? Dajcie po sobie znać, że czytacie 🙂

Budapeszt – paprykowa stolica Węgier

Jeden dzień w tym mieście, to zdecydowanie za mało, by móc skosztować wszystkich atrakcji i zobaczyć wszystkie jego wspaniałe zakamarki. Jednak nawet tyle czasu zdecydowanie wystarczy, by pokochać to miasto i zostawić tam część swojego serducha.

Dokładnie 1 dzień przeznaczyliśmy na zwiedzanie Budapesztu, traktując to jako odpoczynek po górskich, wyrypiastych trasach na Słowacji. Jak się później okazało, ten dzień zmęczył nas bardziej niż poprzedzający go tydzień górskich wędrówek, do tego stopnia, że cały kolejny dzień odsypialiśmy 😅

Dojazd z naszej kwatery na Słowacji z opcją „unikaj opłat” zajął nam ok 4 godziny. Wyjechaliśmy nad ranem, więc na miejscu byliśmy już ok 8. Auto postanowiliśmy zaparkować na wzgórzu Gellerta i stamtąd rozpocząć zwiedzanie miasta. Na samym końcu drogi znajduje się płatny w parkomacie parking, jednak wzdłuż niżej położonych uliczek o tej godzinie było jeszcze sporo wolnego miejsca do zaparkowania bezpłatnie.

Zwiedzanie miasta zaczęliśmy od Cytadeli.  Wnętrze twierdzy nie jest obecnie udostępnione do zwiedzania, ale spod jej murów roztaczają się wspaniałe widoki na Budzińskie wzgórza, płaski jak naleśnik Peszt z gmachem parlamentu na czele oraz słynne mosty na rzece Dunaj.

To dopiero początek, a już nam się podoba :)

Pomimo stosunkowo wczesnej pory, jest sporo ludzi, szczególnie obok Pomnika Wolności. Wygląda na to, że duża część zorganizowanych wycieczek również zaczyna zwiedzanie Budapesztu od tego miejsca.

Powoli schodzimy ze wzgórza, po drodze trafiając jeszcze na rzeźbę symbolizującą związek między Budą i Pesztem. Dla odmiany nie było tam żywej duszy, więc korzystając z okazji, jeszcze raz, tym razem w spokoju, przyglądamy się widokom na miasto.

Po krótkim odpoczynku opuszczamy wzgórze Gellerta i kierujemy się w stronę Zamku Królewskiego. Na Wzgórze Zamkowe wchodzimy pieszo, lecz dla turystów dostępna jest również kolejka, której dolna stacja znajduje się niedaleko Mostu Łańcuchowego. Naszym zdaniem kolejka to jednak zbędny wydatek i kiepska atrakcja, bo piesza trasa nie jest ani długa, ani wymagająca kondycyjnie. Samo wejście na Wzgórze Zamkowe jest bezpłatne i dostępne również dla czworonogów.

W okolicy Zamku trafiamy na kolejne tłumy, ale to wciąż nie ta ilość ludzi co na Monciaku czy Krupówkach w szczycie sezonu. Nie da się jednak zaprzeczyć, że jest to najtłumniej odwiedzane przez turystów miejsce w mieście. Na szczęście wszyscy bardzo życzliwie podchodzą do piesków, zagadują w różnych językach, chcą nawet robić sobie z nimi zdjęcia, na co czasem się zgadzamy 😉 Wnętrza Zamku nie zwiedzamy, jakoś tak nie bardzo lubimy muzea. Zresztą w planie mamy jeszcze sporo miejsc do odwiedzenia w Budapeszcie, a czas nieco nas goni.

Z zamku rzut beretem mamy do Kościoła Macieja. Bynajmniej nie chodzi tu o żadnego świętego 😉 Nazwa Kościoła nawiązuje do Króla Macieja, który w tym miejscu przyjął swoje śluby. Neogotycka bryła zachwyca swoim przepychem. Wejście do wnętrza Świątyni jest płatne i z pewnością warte odwiedzenia, jednak my natrafiamy tu na sporą kolejkę oczekujących, więc i tym razem odpuszczamy.

Nieopodal czeka na nas kolejna atrakcja Dzielnicy Zamkowej jaką jest Baszta Rybacka. Jej siedem charakterystycznych białych wież symbolizuje siedem plemion, które zapoczątkowały istnienie Węgier. Obecnie budowla ta spełnia rolę tarasu widokowego, jednak warto wiedzieć, że została wybudowana w miejscu dawnych murów obronnych. Większą część spacerowej trasy przejdziecie za darmo, jednak wejście na najwyższy jej poziom przez większość dni w roku jest płatne. Darmowe jest jedynie zwiedzanie w godzinach nocnych i w czasie zimy. W wakacje bywają tam mega kolejki po bilety. Tak było i tym razem, więc jak się pewnie domyślacie – kolejny raz sobie darujemy 😉 Spacerując później po Baszcie nie żałujemy tej decyzji. Większe tłumy były na tym płatnym poziomie, a widoki były stamtąd identyczne, tylko odrobinę wyżej 😉

Lato jest naprawdę upalne, więc Futrzaki sapią niemiłosiernie. Dobrze, że częściowo mogły spacerować w cieniu. Po przejściu Baszty dajemy im pić i czekamy chwilkę, aż odpoczną, następnie opuszczamy Wzgórze Zamkowe i kierujemy się w stronę bulwaru nad rzeką Dunaj. Tam dociera do nas jakich rozmiarów jest parlament. Robił już wrażenie widziany z góry, ale teraz patrzymy na niego z przeciwległego brzegu rzeki i nie możemy wyjść z zachwytu. Imponująca budowla.

Spacerując dalej wzdłuż Dunaju, dochodzimy do Mostu Małgorzaty. W planie mamy zejście z mostu na wyspę, która jest miejscem odpoczynku dla wielu mieszkańców węgierskiej stolicy.

Jesteśmy już bardzo zmęczeni, czuję że nogi dosłownie wchodzą mi do tyłka. Za nami już jakieś 4 godziny zwiedzania, a dzień jest prawdziwie upalny, więc nie ma się co dziwić. Dochodzimy do fontanny. W cieniu wokół niej ustawione są krzesełka. Znajdujemy dwa wolne i postanawiamy odpocząć. Czujemy przyjemny chłód od wody i od razu robi się nam błogo. Futrzaki postanawiają uciąć sobie drzemkę 😉

Nagle z głośników zaczyna lecieć muzyka. Okazuje się, że jest to fontanna multimedialna i trafiliśmy akurat na pokaz, który odbywa się tu prawdopodobnie co godzinę 😍 Całość spektaklu trwa ok 10 minut i naprawdę robi wrażenie. Myślę, że warto wybrać się tu wieczorem, gdy do wody i dźwięku dochodzi jeszcze gra świateł.

Po odpoczynku wracamy na Most Małgorzaty, którym przechodzimy do pesztańskiej części miasta.

Kierujemy się w stronę placu Bohaterów, ale po drodze znów zaczyna brakować nam energii. Szukamy jakiejś klimatycznej knajpki, ale wzdłuż ulicy, którą idziemy nic nam nie wpada w oko. Sprawdzamy w necie, że fajne miejsce jest po przeciwnej stronie placu, na który zmierzamy. Idziemy więc dalej, motywowani pysznym węgierskim jedzeniem i marzeniem o zimnym piwie. W restauracji zajęliśmy sobie miejsce w ogródku, gdzie kelner ochoczo częstował psiaki wodą. Knajpka rzeczywiście okazała się smaczna. Zupa gulaszowa – prawdziwe niebo w gębie 😍

Posileni zmierzamy już prosto na Plac Bohaterów. Jest to jeden z największych i najważniejszych placów w Budapeszcie. Od prawie stu lat zdobi go Pomnik Tysiąclecia, którego budowa rozpoczęła się w tysięczną rocznicę istnienia państwa węgierskiego.

Nieopodal znajduje się słynny lasek miejski, który jest świetnym miejscem na relaks i odpoczynek od gwaru miasta. Spaceruje tu wiele osób z pieskami, a woreczki i kosze na psie kupki znajdujemy co kilka kroków. Na sporych rozmiarów terenie mieści się m.in. sztuczne jeziorko czy bajkowy zamek Vajdahunyat z XIX wieku. Tutaj w zaciszu drzew robimy sobie kolejną przerwę, po czym wracamy do centrum miasta.

W celu zaoszczędzenia czasu i sił decydujemy się na przejażdżkę metrem. Dzisiejsza wędrówka naprawdę daje się już odczuć w nogach, tym bardziej, że przecież cały poprzedni tydzień spędziliśmy na chodzeniu po górach. Aby na teren stacji wejść z psem, konieczne jest założenie mu kagańca. Belcia i Leoś bardzo tego nie lubią, ale wszystkie pieski traktowane są równo, a ochrona metra bardzo pilnuje przestrzegania tego przepisu. Na szczęście podróż nie trwa długo, więc jakoś dajemy radę 🙂

Wysiadamy na stacji, której nazwy w żaden sposób nie potrafię powtórzyć i kierujemy się w stronę Bazyliki Świętego Stefana. Jest to największy kościół w Budapeszcie, a jego budowa trwała aż 50 lat. Największe wrażenie robi potężna, złocista kopuła świątyni. Kościół w wybranych godzinach udostępniany jest do zwiedzania bezpłatnie, a opłata pobierana jest jedynie za wejście na widokową antresolę, znajdującą się na kopule. Chętnych nie brakuje, więc po raz kolejny darujemy sobie stanie w długiej kolejce.

Zwiedzając dalej, udajemy się się w stronę słynnego Mostu Łańcuchowego. To pierwszy stały most, który połączył niegdyś Budę z Pesztem. Na jego obu brzegach znajdują się kamienne rzeźby lwów. Ruch w okolicach mostu jest ogromy. Samochody poruszają się tu w ślimaczym tempie, a turyści chodzą po ulicy jak chcą, często wbiegając pod koła nadjeżdżających aut. Cuda na kiju, aż dziwne, że nie było tam żadnych służb, które by pilnowały porządku w tym miejscu. Zaczynam się bać powrotu, gdyż dociera do mnie, że tamtędy będziemy musieli przejeżdżać.

Póki co, wybieramy się jeszcze na ulicę Vaci, na której znajdują się zarówno zabytkowe, piękne kamienice, jak i drogie markowe butiki. Spacer okazuje się przeciskaniem w tłumie innych turystów. Nie polecam zakupu pamiątek w tym miejscu – ceny mogą Was przyprawić o zawrót głowy.

Ulica ma jakiś kilometr długości, a kończy się w okolicy mostu Elżbiety, którym musimy przejść na drugi brzeg, by wrócić do samochodu zaparkowanego na wzgórzu Gellerta.

Nie mamy już sił na wizytę w pobliskiej hali targowej, wstępujemy jedynie do cukierni, by skosztować tradycyjnej, zawijanej drożdżówki z kakaowym nadzieniem o wdzięcznej nazwie kakaóscsiga 🙂 Kupujemy jeszcze na drogę powrotną kilka różnych smaków pogaczy, na których zapach Futrzaki bardzo się ożywiają 😀 Została już ostatnia prosta do auta.

Uwierzcie, że nogi bolały mnie tak bardzo, że prawie popłakałam się z radości na widok naszego samochodu. W planie mieliśmy jeszcze zakup pamiątek w straganach na samym czubku wzgórza, więc zostawiamy nasz plecak z prowiantem i ciśniemy na górę. Co można przywieźć z Budapesztu? Paprykę oczywiście! I to w każdej możliwej postaci 😀 Jako przyprawa – słodka lub ostra, wędzona lub nie. Różnego rodzaju pasty, zarówno w tubkach jak i w słoiczkach. Kupić można też całe pętka suszonych papryczek. Bez żalu wydajemy tam wszystkie forinty jakie nam zostały i wracamy do auta, w którym psiaki niemal natychmiast zasypiają.

Co prawda nasz plan zwiedzania zakładał jeszcze zobaczenie Budapesztu po zmroku, ale z uwagi na zmęczenie, które nas dopadło, tym razem daliśmy sobie spokój. Obiecaliśmy sobie jednak , że wrócimy tu na dłużej. Jeden dzień to naprawdę zdecydowanie za mało czasu na zwiedzenie tego pięknego miasta. Jeśli macie jakiś fajny, sprawdzony nocleg w Budapeszcie, gdzie mile widziane są też Futrzaki, dajcie proszę znać w wiadomości lub w komentarzu.

PS. Jeśli ktoś dobrnął do końca tego tekstu, też może dać znać 😀 Się rozpisałam 😀 😀 😀